Alkoholizm
Dyskusja
Aspekty patofizjologiczne.
Niedokrwienne obwodowe neuropatie, w tym pleksopatie, są przeważnie przewlekle, powoli postępujące, i nieodwracalne w większosci przypadków. U ich podłoża najczęściej leży mikroangiopatia oraz cukrzyca. Próby zabiegów rewaskularyzujących skazane są na niepowodzenie. W odróżnieniu od tych przewlekłych plexopatii w neurogennym chromaniu splotu lędźwiowo-krzyzowego dochodzi tylko do przejściowego niedokrwienia w okresie wysiłku fizycznego.
50% spadek amplitudy potencjału M podczas stymulacji w odcinku dalszym a blizszym oraz oceniano jako niezależny parametr dyspersje – jej obecność jako dodatnią uznawano przy różnicy długości trwania 15% w nerwach k. Górnych i ponad 25% w nerwach kończyn dolnych. Kolejnym ocenianym parametrem był index latencji końcowej – w pierwszej kolejności wyliczano skorygowaną wartośc latencji koncowej dla odległosci pomiedzy elektrodami 70mm, a następnie, obliczano współczynni latencji końcowej który odpowiada stosunkowi prędkości przewodzenia w odc.
Strzałkowego antyMAG 3/10 CIDP 1/22 - spełnienie ¾ kryteriów elektrofizjologicznych CIDPwg.AAN po 60% w obu grupach, 40% spełniało 2/4 kryteria elektrofizjologiczne CIDP - latencja końcowa była istotnie bardziej wydłuzona u pacjentów z grupy antyMAG - uszkodzenie ograniczone tylko do nerwó strzałkowych było istotnie częstsze w grupi anty-MAG - w grupie antyMAG nie obserwowano bloku przewodzenia – w grupie CIDP – 17% nerwów u 40% pacjentów –tu autorzy zwracają uwagę na bardzo niski wynik wiąża to z użyciem przez nich bardzo restrykcyjnych kryteriów bloku przewodzenia - wskaźnik latencji końcowej był obniżony <=0.25 w pojedynczym nerwie istotnie częściej w grupie pacjentó z antyMAG – najczęsciej dotyczyl nerwu pośrodkowego, ale alkoholizm już brano poduwagę zmniejszenie tego wskaźnika w więcej niż jednym nerwie to nie było różnic pomiędzy grupami, autorzy wiążą to z że w grupie z CIDP było 3 pacjentów z obniżonym wkaźnikiem latencji końcowej w wielu nerwach więć rozkład statystyczny między grupami różnił się - latencja fali F była istotnie wolniejsza w grupie antyMAG ale już prędkość w odcinku proksymalnym nerwów nie różniła się istotnie statystycznie pommmiędzy grupami - w przewodzeniu czuciowym wykryto istotnie częstszy brak odpowiedzi podczas stymulacji n łykowych w grupie z antyMAG - występowanie cech uszkodzenia n.posrodkowcy i jednoczesnie prawidłowych n strzałkowyc nie występowało istotnie częsciej w zadnej z grup chorych Dyskusja W tym badaniu autorzy stwierdzili że u pacjentów chorujących na polineuropatię z obecnością przeciwciał antyMAG - częściej występuje uszkodzenie n. cs 1.6 mirc bug de_dust2 teamspeak 2 po polsku Pensjonaty nad morzem program steam Norka wnuka racjonalnie oddycha smaczne cuda.
50% spadek amplitudy potencjału M podczas stymulacji w odcinku dalszym a blizszym oraz oceniano jako niezależny parametr dyspersje – jej obecność jako dodatnią uznawano przy różnicy długości trwania 15% w nerwach k. Górnych i ponad 25% w nerwach kończyn dolnych. Kolejnym ocenianym parametrem był index latencji końcowej – w pierwszej kolejności wyliczano skorygowaną wartośc latencji koncowej dla odległosci pomiedzy elektrodami 70mm, a następnie, obliczano współczynni latencji końcowej który odpowiada stosunkowi prędkości przewodzenia w odc.
Strzałkowego antyMAG 3/10 CIDP 1/22 - spełnienie ¾ kryteriów elektrofizjologicznych CIDPwg.AAN po 60% w obu grupach, 40% spełniało 2/4 kryteria elektrofizjologiczne CIDP - latencja końcowa była istotnie bardziej wydłuzona u pacjentów z grupy antyMAG - uszkodzenie ograniczone tylko do nerwó strzałkowych było istotnie częstsze w grupi anty-MAG - w grupie antyMAG nie obserwowano bloku przewodzenia – w grupie CIDP – 17% nerwów u 40% pacjentów –tu autorzy zwracają uwagę na bardzo niski wynik wiąża to z użyciem przez nich bardzo restrykcyjnych kryteriów bloku przewodzenia - wskaźnik latencji końcowej był obniżony <=0.25 w pojedynczym nerwie istotnie częściej w grupie pacjentó z antyMAG – najczęsciej dotyczyl nerwu pośrodkowego, ale alkoholizm już brano poduwagę zmniejszenie tego wskaźnika w więcej niż jednym nerwie to nie było różnic pomiędzy grupami, autorzy wiążą to z że w grupie z CIDP było 3 pacjentów z obniżonym wkaźnikiem latencji końcowej w wielu nerwach więć rozkład statystyczny między grupami różnił się - latencja fali F była istotnie wolniejsza w grupie antyMAG ale już prędkość w odcinku proksymalnym nerwów nie różniła się istotnie statystycznie pommmiędzy grupami - w przewodzeniu czuciowym wykryto istotnie częstszy brak odpowiedzi podczas stymulacji n łykowych w grupie z antyMAG - występowanie cech uszkodzenia n.posrodkowcy i jednoczesnie prawidłowych n strzałkowyc nie występowało istotnie częsciej w zadnej z grup chorych Dyskusja W tym badaniu autorzy stwierdzili że u pacjentów chorujących na polineuropatię z obecnością przeciwciał antyMAG - częściej występuje uszkodzenie n. cs 1.6 mirc bug de_dust2 teamspeak 2 po polsku Pensjonaty nad morzem program steam Norka wnuka racjonalnie oddycha smaczne cuda.